top of page
SEARCH RESULTS

Search this site

Znaleziono 131 wyników za pomocą pustego wyszukiwania

  • Pumpkin Spice Latte - dyniowe latte

    Pumpkin Space Latte - Dyniowe latte Jesień od zawsze kojarzy się z ciepłem, przytulnością i aromatem przypraw korzennych. Właśnie w takim klimacie narodził się słynny Pumpkin Spice Latte - dyniowe latte. Napój powstał w 2003 roku w Stanach Zjednoczonych, gdy zespół Starbucks szukał sposobu, by oddać smak i zapach jesieni w filiżance. Po wielu próbach połączenia dyni, mleka i przypraw korzennych, udało się stworzyć recepturę, która podbiła serce kawoszy na całym świecie. Pumpkin Spice Latte - dyniowe latte stało się nie tylko sezonową kawą, ale symbolem jesieni - napojem, który rozgrzewa, koi i wprowadza wyjątkowy nastrój. Dziś bez trudu można przygotować jego domową wersję, ciesząc się tym samym aromatem bez wychodzenia z domu. Domowe Pumpkin Spice Latte - dyniowe latte /1porcja/: Składniki: 1 łyżka puree z dyni /najlepiej domowe lub z puszki/ 1 szklanka mleka /wg. uznania: krowiego, owsianego, migdałowego, bez laktozy/ 1/2 łyżeczki przyprawy pumpkin spice /lub mieszanki przypraw do piernika/ 1 łyżeczka cukru, miodu lub syropu klonowego 1 espresso lub 50 ml mocnej kawy Bita śmietana /opcjonalnie, do dekoracji/ Szczypta cynamonu Sposób przygotowania: Podgrzać mleko z puree dyniowym i przyprawami w rondelku, często mieszając, żeby się nie przypaliło. Dodać cukier lub miód czy syrop i podgrzewać aż zacznie się lekko pienić. Wlać espresso do rondla. Zblendować lub spienić mleko. Przelać mleko z przyprawami do kawy i delikatnie wymieszać. Podać z bitą śmietaną i oprószyć cynamonem na wierzchu. Świetnie smakuje z ciastem wiśniowym. Pumpkin spice latte - dyniowe latte Domowa przyprawa Pumpkin Spice Przepis oryginalny bez cukru: 3 łyżki cynamonu mielonego 2 łyżeczki imbiru mielonego 2 łyżeczki gałki muszkatołowej mielonej 1.5 łyżeczki zmielonych goździków 1 łyżeczka ziela angielskiego mielonych /opcjonalnie do głębszego aromatu/ Przygotowanie: Wszystkie przyprawy dokładnie wymieszać w miseczce. Przesypać do czystego, szczelnie zamykanego słoiczka. Przechowywać w suchym, ciemnym miejscu - zachowa aromat przez kilka miesięcy. Porada kulinarna: Jeśli lubisz mocny smak przypraw, dodaj trochę więcej mieszanki pumpkin spice lub przyprawy do piernika. Dla wersji "baristycznej" można zrobić podwójne espresso i mniej mleka. Można przygotować większą porcję przyprawy i puree wcześniej i trzymać w lodówce, żeby szybko było na później. Aby uzyskać bardziej intensywny aromat przypraw, delikatnie podgrzać na suchej patelni przez 30 - 60 sekund, a potem ostudzić i zamknąć w słoiczku. Przyprawę można dodawać do owsianki, naleśników, ciast korzennych/ granoli, pieczonych jabłek czy dyni. Pumpkin spice latte - dyniowe latte Pumpkin Spice Latte - dyniowe latte to napój, który od dwóch dekad kojarzy się z początkiem jesieni. Powstały w USA i dziś stał się jesiennym rytuałem, który można z łatwością odtworzyć w domowej kuchni. Wystarczy własna mieszanka przypraw, ulubione mleko i chwila czasu, by cieszyć się aromatem i smakiem, który wprowadza do domu przytulny, jesienny klimat. Smacznego !

  • Dyniowe powidła z przyprawami - przepis na jesienny rarytas

    Dyniowe powidła z przyprawami Jesień w kuchni ma swój wyjątkowy smak i aromat - to czas gdzie królują ciepłe przyprawy, pieczone warzywa i domowe przetwory. Wśród wielu odmian dyni to właśnie dynia cukrowa najlepiej sprawdza się do przygotowania powideł dyniowych z przyprawami. Jej gęsty, słodki miąższ, piękny kolor i niska zawartość wody sprawiają, że powidła z dyni cukrowej wychodzą wyjątkowo aromatyczne i gęste, a dodatek korzennych przypraw jest dokładnie takie, jakie pamiętamy z domowych spiżarni. Dlaczego warto wybrać dynię cukrową ? Dynia cukrowa to odmiana, która doskonale nadaje się do przetworów: ma intensywnie pomarańczowy miąższ, jest naturalnie słodka, więc nie wymaga dużej ilości cukru, zawiera mnie wody niż dynia olbrzymia - dzięki temu szybciej się zagęszcza, idealnie łączy się z przyprawami korzennymi, tworząc wspaniały aromat. To właśnie dlatego dynia cukrowa stała się tradycyjnym wyborem do powideł i dżemów dyniowych w polskich domach. Przyprawy korzenne - sekret jesiennego aromatu To właśnie przyprawy korzenne nadają powidłom dyniowym charakteru. Cynamon, imbir, goździki i wanilia tworzą wyjątkową kompozycję zapachów, która wypełnia całą kuchnię ciepłem i przytulnością. Można także eksperymentować, dodając np. skórkę pomarańczową, kardamon lub anyż, a zamiast wody dodać do powideł cydr, by nadać wyjątkowy, świąteczny akcent. Dyniowe powidła z przyprawami Składniki na powidła z dyni cukrowej i przyprawami: 1 średnia dynia cukrowa /ok. 1,5 kg przed obraniem/ 1-2 łyżki soku z cytryny 150 g cukru lub 100 ml miodu /opcjonalnie zależy od słodyczy dyni/ 1 łyżeczka cynamonu 1/2 łyżeczki mielonego imbiru 1 gwiazdka anyżu /opcjonalnie/ 2-3 goździki lub 1/4 łyżeczki mielonych 1 laska wanilii lub 1 łyżeczka ekstraktu szczypta gałki muszkatołowej 1/2 szklanki wody lub słodkiego cydru Przygotowanie - dyniowe powidła z przyprawami Dynię cukrową przekroić na pół, usunąć pestki i piec w 190' C przez 45-50 minut lub do miękkości miąższu. Zblendować miąższ na gładkie puree i przełożyć do garnka. Dodać przyprawy, sok z cytryny, cukier lub miód oraz wodę lub cydr. Wymieszać do połączenia się składników. Gotować na małym ogniu przez 30 - 40 minut, często mieszając, aż masa zgęstnienie i nabierze głębokiego aromatu. Gorące powidła przełożyć do wyparzonych, suchych słoików i zakręcić. Proces pasteryzacji wynosi 15 minut w kąpieli wodnej lub w piekarniku 120 'C. Porada kulinarna: Powidła z dyni cukrowej dobrze znoszą pasteryzację i mogą być przechowywane przez kilka miesięcy w chłodnym, ciemnym miejscu. Po otwarciu słoika można przechować je w lodówce i spożyć w ciągu 1 - 1,5 tygodnia. Dyniowe powidła z przyprawami Powidła dyniowe z przyprawami to prosty i sprawdzony sposób, by zatrzymać smak jesieni w słoiku. Ich gęsta konsystencja, głęboki kolor i aromatyczna mieszanka przypraw sprawiają, że pasują zarówno do deserów, jak i codziennych śniadań. Wystarczy kromka świeżego chleba i łyżka tych smacznych powideł, by poczuć klimat polskiej złotej jesieni. Smacznego !

  • Kiedy jesień zagląda do kuchni - zupa krem z dyni

    Zupa krem z dyni Za oknem deszcz stuka o szyby, liście wirują na wietrze, a dzień kończy się szybciej, niżbyśmy tego chcieli. To właśnie ten moment w roku, kiedy kuchnia staje się sercem domu - miejscem, gdzie unoszą się zapachy przypraw, ciepło bije od garnków, a kubek gorącej herbaty towarzyszy nam niemal cały czas. Jesienią na stole króluje dynia. Jej intensywny pomarańczowy kolor rozświetla ponure dni, a delikatny smak daje ogromne pole do kulinarnych eksperymentów. Można z niej zrobić ciasto, placki, nadzienie do pierogów, ale prawdziwym numer jeden pozostaje zupa krem z dyni. Pachnąca imbirem, lekko słodka, a przy tym cudownie kremowa. To danie, które nie tylko syci, ale też otula - tak jak ciepły koc w chłodny wieczór. Jaką dynię wybrać na zupę krem ? Nie każda dynia smakuje tak samo - różnią się słodyczą, konsystencją i intensywnością koloru. Najpopularniejsze odmiany, które świetnie sprawdzają się w kremowej zupie: Dynia hokkaido - najczęściej polecana, bo nie trzeba jej obierać /skórka jest jadalna i mięknie podczas gotowania/. Ma intensywnie pomarańczowy kolor i lekko orzechowy smak. Dynia piżmowa /butternut/ - ma gruszkowy kształt, jasną skórkę i bardzo delikatny, lekko słodkawy smak. Jej miąższ jest miękki, więc daje wyjątkowo gładki krem. Dynia muscat - ciemniejsza, o bardziej wyrazistym smaku, lekko korzennym. Doskonała do zup i pieczenia, choć trochę trudniej się ją obiera. Dynia zwyczajna /olbrzymia/ - ta klasyczna, duża, "Halloweenowa". Ma łagodny smak i sporo miąższu, ale mniej intensywny kolor i bywa bardziej wodnista - najlepiej sprawdza się z dodatkiem ziemniaka lub marchewki. Przepis na zupa krem z dyni Składniki /4 porcje/ 1 mała dynia hokkaido /ok. 1 kg/ 1 cebula 2 ząbki czosnku 1 marchewka kawałek świeżego imbiru /ok. 2 cm/ 1 litr bulionu warzywnego lub drobiowego 2 łyżki oliwy 100 ml śmietanki 30 % lub mleczka kokosowego przyprawy: sól, pieprz, curry, szczypta gałki muszkatołowej. Przygotowanie na zupę krem z dyni: Dynię dokładnie umyć, przekroić, usunąć pestki i pokroić w kostkę /hokkaido nie wymaga obierania/. Cebulę, czosnek, marchew i imbir obrać i posiekać. W garnku rozgrzać oliwę i podsmażyć cebulę i czosnkiem oraz imbirem. Dodać marchew i dynię. Zalać bulionem i gotować pod przykryciem około 25 minut, aż warzywa będą miękkie. Następnie zmiksować wszystko na gładki krem, wlać śmietankę lub mleczko kokosowe. Doprawić solą, pieprzem i przyprawami. Zupa krem z dyni Najlepiej smakuje z chrupiącymi grzankami czosnkowymi, prażonymi pestkami dyni i koniecznie z kleksem śmietany. Porada kulinarna: Jeśli zależy Ci na intensywnym kolorze i kremowej konsystencji - wybierz dynię hokkaido albo piżmową. Jeśli chcesz bardziej wyrazistego, lekko korzennego smaku - postaw na muscat. Pestki z dyni nie wyrzucaj ! Możesz je oczyścić, wysuszyć i uprażyć w piekarniku - idealne do chrupania lub jako posypka do sałatek i zup. Dla odważnych polecam dodać odrobinę chili - świetnie podbija smak i rozgrzewa w chłodne, jesienne wieczory. Zupa krem z dyni Zupa krem z dyni to kwintesencja jesieni w kuchni - prosta, szybka i niezwykle aromatyczna. Jej intensywnie pomarańczowy kolor rozświetla pochmurne dni, a delikatny smak z nutą śmietanki przypraw dodaje wykwintności. Jesień to czas, by zwolnić tempo, sięgać po sezonowe produkty, najlepiej te z ogrodu i cieszyć się prostymi przyjemnościami. Talerz gorącej zupy krem z dyni to najlepszy dowód na to, że kuchnia może być pełna ciepła, smaku i kolorów - nawet wtedy, gdy za oknem króluje chłód. Smacznego !

  • Kwiaty jesienne w ogrodzie

    Jesień w ogrodzie to czas niezwykłej magii, kiedy przyroda powoli szykuje się do zimowego snu, a rabaty rozkwitają ostatnim, pełnym blasku pokazem barw. To właśnie wtedy do głosu dochodzą rośliny, które potrafią czarować swoim urokiem nawet w chłodniejsze dni. Złociste rudbekie, pełne wdzięku jeżówki, barwne astry, dostojny rozchodnik okazały oraz delikatne wrzosy tworzą wspólnie niepowtarzalny jesienny pejzaż. Ich kolory - od ciepłych żółci i purpury po subtelne fiolety i róż - rozświetlają ogród, przypominając, że każda pora roku, ma swoje własne piękno. Kwiaty jesienne w ogrodzie nie tylko zdobią rabaty, ale także przyciągają pszczoły i motyle, wnosząc życie i energię do ogrodu aż do pierwszych przymrozków. Jeżówka purpurowa Jeżówka Yellow Jeżówki wprowadzają do ogrodu elegancję i lekko dziką naturalność. Ich purpurowe i złociste płatki oraz wyraziste, wypukłe środki przyciągają nie tylko wzrok, ale też motyle i pszczoły, dzięki czemu rabaty tętnią życiem. Rudbekie błyskotliwe Rudbekie rozświetlają ogród intensywną żółcią, przypominając małe słoneczka. Ich kontrastowe, ciemne środki sprawiają, że kwiaty są wyjątkowo dekoracyjne i doskonale komponują się z innymi jesiennymi bylinami. Aster krzaczasty Aster nowoangielski Astry to prawdziwe królowe jesieni. Ich drobne, lecz liczne kwiaty w odcieniach bieli i fioletu tworzą gęste, barwne kępy, które ożywiają ogród aż do zimy. Rozchodnik okazały Rozchodnik okazały wnosi dostojność i strukturę. Jego mięsiste liście i duże baldachy różowych kwiatów wyglądają niezwykle efektownie, a co ważne - pozostają ozdobne nawet wtedy, gdy inne rośliny już przekwitają. Wrzosy Wrzosy natomiast nadają ogrodowi romantyczny klimat. Ich drobne kolorowe kwiaty pięknie prezentują się w grupach, tworząc efekt wrzosowiska i dodając uroku każdej aranżacji w ogrodzie. Jesienne kwiaty sprawiają, że ogród nie traci swojego blasku, a wręcz przeciwnie - staje się pełen barw, życia i nastrojowego piękna. Dzięki nim nawet chłodniejsze dni potrafią zachwycić i przypomnieć, że każda pora roku ma swój wyjątkowy urok.

  • Figi z serem i szynką prosciutto - przekąska na każdą okazję

    Figi z serem i szynką prosciutto Figi to owoce, które zachwycają nie tylko swoim wyjątkowym smakiem, ale też wyglądem. Soczyste, lekko miodowe i delikatnie kwaskowe - świetnie komponują się zarówno z deserami, jak i daniami wytrawnymi. Jednym z najbardziej efektownych i prostych przekąsek są figi z serem i szynką prosciutto. To idealna przekąska na spotkania w gronie przyjaciół, romantyczną kolację czy eleganckie przyjęcie. Sekret tkwi w kontraście smaków i tekstur połączonych składników . Słodycz fig równoważy słoną szynkę prosciutto, kremowy, delikatny ser mozzarella i camembert dodaje całości aksamitności, a świeże listki bazylii nadają aromatyczną świeżość, całość z kroplą oliwy z oliwek z miodem. Figi - owoc z tysiącletnią historią Figi należą do jednych z najstarszych owoców uprawianych w ogrodach. Ich historia sięga ponad 5 tysięcy lat, a pierwsze wzmianki o nich pojawiają się w starożytnym Egipcie i Mezopotamii - stąd nazwane "owocami bogów". W Biblii figowiec pojawia się wielokrotnie - to właśnie liść figowy stał się jednym z najbardziej znanych symboli. W starożytnej Grecji figi były podstawowym składnikiem diety, a Rzymianie rozpowszechnili ich uprawę na terenach całego imperium. Obecnie figi pochodzą z rejonu Bliskiego Wschodu i basenu Morza Śródziemnego. Figowiec - źródło: https://www.bunnings.co.nz Figowiec - źródło: https://www.bunnings.co.nz Przepis na figi z serem i szynką prosciutto - przekąska Składniki: 6-8 dojrzałych fig, 100 g sera /np. mozzarella di bufala, burrata lub ser pleśniowy/, 100 g szynki prosciutto lub parmeńskiej, garść świeżej bazylii, oliwa extra virgin i płynny miód, świeżo mielony pieprz. Przygotowanie na figi z serem i szynką prosciutto: Umyć figi i delikatnie osuszyć. Naciąć każdą figę krzyżowo na cztery części, nie przecinając do końca. Do środka włożyć kawałek sera. Owinąć figę plasterkiem prosciutto lub udekorować go na wierzchu. Skropić oliwą z oliwek i miodem. Udekorować świeżymi listkami bazylii. Przekąskę podawać od razu. Figi z serem i szynką prosciutto Figi z serem i szynką prosciutto - przekąska, którą najlepiej podawać na dużym talerzu lub desce, udekorowane ziołami i kilkoma listkami bazylii. To doskonała propozycja zarówno jako przystawka, jak i element większej deski serów i wędlin. To danie to dowód na to, że czasem najprostsze połączenia smaków tworzą najbardziej wyrafinowane efekty. Smacznego !

  • Ostrokrzew bukszpanowy /Ilex/ - elegancja i wieczna zieleń w ogrodzie

    Ilex crenata Ostrokrzew bukszpanowy Ilex w ogrodzie, zwany również jako "japoński bukszpan", to roślina, która coraz częściej znajduje swoje miejsce w polskich ogrodach. Dzięki swojej niezwykłej urodzie, zimozielonym liściom i ogromnej tolerancji na formowanie, stanowi doskonałą alternatywę dla tradycyjnego bukszpanu, który w ostatnich latach zmaga się z atakami ćmy bukszpanowej. Wygląd i cechy charakterystyczne Ostrokrzew bukszpanowy /Ilex/ tworzy gęste, zwarte krzewy o drobnych, błyszczących, zielonych liściach. Ich kształt i wielkość przypominają liście bukszpanu, stąd potoczna nazwa. Roślina ta: dorasta zwykle do 1,5-2 m wysokości /wolno rośnie/, jest całkowicie zimozielona, dobrze znosi cięcie i formowanie, występuje w wielu odmianach o różnym pokroju /kulistym, kolumnowym, płożącym/. Drobne, niepozorne kwiaty pojawiają się w maju-czerwcu, a jesienią czarne jagody, które pięknie kontrastują z zielenią liści - lecz nie są jadalne. Ilex crenata Uprawa i pielęgnacja Ostrokrzew bukszpanowy /Ilex/ jest rośliną stosunkowo łatwą w uprawie. Stanowisko: najlepiej czuje się w półcieniu, choć znosi także pełne słońce. Gleba: lekko kwaśna, przepuszczalna, umiarkowanie wilgotna. Nie lubi podłoża zasadowego. Podlewanie: szczególnie ważne w pierwszych latach po posadzeniu i w okresach suszy. Cięcie: bardzo dobrze reaguje na przycinanie, co pozwala tworzyć z niego formy geometryczne, żywopłoty czy niskie obwódki. Ostrokrzew bukszpanowy ilex w ogrodzie Ostrokrzew bukszpanowy /Ilex crenata/ doskonale nadaje się do: zakładanie niskich i średnich żywopłotów, sadzenie w donicach przy wejściu do domu, tworzenie formowanych brył /kule, stożki, kostki/, kompozycji japońskich i minimalistycznych ogrodów, zastąpienie bukszpanu w miejscach, gdzie ten ostatni choruje. Ostrokrzew bukszpanowy - Ilex crenata Ostrokrzew bukszpanowy /Ilex/ to roślina, która łączy klasyczną elegancję bukszpanu z większą odpornością i łatwością pielęgnacji. Idealny wybór dla osób ceniących wieczną zieleń, symetrię i harmonię w ogrodzie. Jej największą zaletą jest fakt, że nie jest atakowana przez ćmę bukszpanową - szkodnika, który zniszczył mój ogród. Dzięki temu mogę teraz cieszyć się pięknymi, zwartymi zielonymi formami przez cały rok, bez obawy o nagłe straty.

  • Domowy sok z winogron

    Sok z winogron Dzisiaj w "Furtce do ogrodu" jesień pachnie winogronami. To właśnie tutaj, wśród dojrzewających owoców, przygotowałam aromatyczny sok z winogron. Ten domowy sok to kwintesencja ogrodu zamknięta w butelce - naturalny, pełen witamin, antyoksydantów i smaku lata, który będzie towarzyszył mi w długie zimowe wieczory. Doskonały zarówno jako codzienny napój, jak i do rozgrzewających zimowych herbat. Dlaczego warto pić sok z winogron ? Domowy sok z winogron to nie tylko pyszny napój, ale też prawdziwy eliksir zdrowia. Winogrona zawierają silne przeciwutleniacze, takie jak: resweratrol i flawonoidy, które wspierają układ krążenia, chronią serce i opóźniają procesy starzenia. Regularne picie soku z winogron wzmacnia odporność, poprawia koncentrację, dodaje energii, wspiera prawidłowe ciśnienie krwi, oczyszcza organizm z toksyn i wzmacnia układ nerwowy. Dzięki dużej zawartości witamin z grupy B oraz witaminy C sok z winogron jest świetny zarówno dla dzieci, jak i dorosłych. Sok z winogron Domowy sok z winogron - Składniki: 2 kg dojrzałych winogron /najlepiej ciemnych/, ok. 200 g cukru /opcjonalnie/ 1/2 szklanki wody /tylko jeśli korzystasz z garnka do gotowania/ Przygotowanie - wersja klasyczna /gotowanie/: Winogrona dokładnie umyć i oderwać od szypułek. Wrzucić owoce do dużego garnka i lekko rozgnieść tłuczkiem do ziemniaków, aby puściły sok. Podlać wodą i podgrzewać na małym ogniu, aż owoce zmiękną i puszczą sok. Przetrzeć otrzymaną masę przez sito lub wycisnąć sok przez gazę. Otrzymany sok zagotować ponownie, dodać cukier wg. uznania i mieszać do rozpuszczenia cukru. Gorący domowy sok przelać do wyparzonych słoiczków lub butelek, zakręcić i pasteryzować w kąpieli wodnej 15 minut od zagotowania wody. Przygotowanie - wersja z sokownika parowego: 1. Umyć i oddzielić winogrona od gałązek. 2. Przełożyć winogrona do górnego naczynia sokownika i zasypać cukrem /jeśli używasz/. 3. Podgrzewać, aż sok zacznie spływać do wężyka - wtedy rozlewać do butelek. Domowy sok z winogron po pasteryzacji można przechowywać całą zimę w spiżarni lub w piwnicy /chłodnym miejscu/. Sok bez cukru tylko w lodówce i spożyć do 4-7 dni. Sok z winogron Domowy sok z winogron to prosty sposób, by zatrzymać smak ogrodu na dłużej. Wystarczy kilka wskazówek, aby przygotować zdrowy napój bez sztucznych dodatków. Jeśli masz własne winorośle i nie robisz wina, to koniecznie spróbuj tego prostego przepisu na domowy sok z winogron, który pozwala cieszyć się naturą przez cały rok. Sok z winogron to coś więcej niż przetwór, to sposób na zatrzymanie chwil, zapachów i smaków mojego ogrodu.

  • Wykwintna tarta ze śliwkami i serową pianką

    Tarta ze śliwkami i serową pianką Śliwki to jedyne z tych owoców, które najlepiej smakują jesienią - słodkie, soczyste i delikatnie kwaskowe. Doskonale sprawdzą się w ciastach, a w połączeniu z kremową masą serową tworzą deser, obok którego trudno przejść obojętnie. Dzisiejsza propozycja to wykwintna tarta ze śliwkami i serową pianką - elegancka, ale jednocześnie prosta w przygotowaniu. Kruche, maślane ciasto, puszysty serowy krem i soczyste śliwki sprawiają, że ta tarta zachwyci zarówno domowników, jak i gości przy stole. Przepis na wykwintną tarta ze śliwkami i serową pianką Składniki na spód: 250 g mąki tortowej szczypta soli 150 g zimnego masła 30 g cukru pudru 1 łyżeczka cukru waniliowego 2 żółtka 2-3 łyżki zimnej wody Pianka serowa - składniki: 250 g serka kremowego lub ricotty 200 g serka mascarpone lub naturalnego typu Philadelphia 3 jajka /żółtka i białka oddzielnie/ 100 g cukru pudru 1,5 łyżki mąki ziemniaczanej lub budyniu 1 łyżeczka ekstraktu waniliowego skórka otarta z 1/2 cytryny Śliwki: 4 śliwki np. renklody czerwonej lub węgierek dużych 2 łyżki cukru brązowego 1/2 łyżeczki cynamonu Tarta serowa z serową pianką Przygotowanie - wykwintna tarta ze śliwkami i serową pianką: Mąkę z solą przesiać, dodać kawałki zimnego masła, cukier puder, posiekać nożem lub rozetrzeć do otrzymania kruszonki. Dodać żółtka i wodę następnie zagnieść ciasto, uformować kulę, owinąć folią spożywczą i schłodzić 30 minut. Schłodzone ciasto rozwałkować i wyłożyć formę do tarty /24-26 cm/, nakłuć widelcem i podpiec w 200' C przez 15 minut. Odstawić do wystudzenia. Żółtka utrzeć z połową cukru i wanilią na jasny krem. Dodać serki, mąkę ziemniaczaną i skórkę cytrynową. Wymieszać na gładką masę. Białka ubić z pozostałym cukrem na sztywną pianę i delikatnie wmieszać do masy serowej. Śliwki przekroić, usunąć pestki i obtoczyć środki śliwek w cukrze brązowym wymieszanym z cynamonem. Na podpieczony spód wyłożyć piankę serową, na wierzchu ułożyć śliwki przeciętą stroną do góry. Piec w 170' C przez 35-40 minut, aż masa się zetnie, a wierzch lekko się zarumieni. Studzić w uchylonym piekarniku, aby pianka nie opadła. Przed podaniem posypać cukrem pudrem lub udekorować listkami męty. Podawać z sosem waniliowym lub gałką lodów śmietankowych. Tarta ze śliwkami i serową pianką Ta wykwintna tarta to dowód na to, że deser może być jednocześnie efektowny i nieskomplikowany. Idealna na specjalne okazje, ale też jako słodka niespodzianka na popołudniową kawę. Jej największy atut to harmonia smaków - delikatna serowa pianka łagodzi kwaskowatość śliwek, a chrupiące kruche ciasto dodaje całości charakteru. Spróbuj przygotować ją w domu, a przekonasz się jakie to proste. Smacznego !

  • Powidła śliwkowe - tradycyjny przepis na zimę

    Powidła śliwkowe Powidła śliwkowe to jeden z najbardziej prostych i tradycyjnych przepisów oraz aromatycznych przetworów, jakie możemy przygotować na zimę. Naturalnie słodkie, gęste i pełne smaku - doskonałe do pieczywa, naleśników, ciast czy mięsnych dań. Warto je zrobić samodzielnie, by móc cieszyć się smakiem domowych powideł przez cały rok. Tradycyjny przepis na powidła śliwkowe to część polskiej kuchni regionalnej, przekazywany z pokolenia na pokolenie. Przepis na powidła śliwkowe Składniki na 5 słoików po 250 ml: 2 kg śliwek węgierek lub Santa Rosana 450 g cukru 1/2 łyżeczki ekstraktu waniliowego 1/2 łyżeczki mielonego cynamonu Powidła śliwkowe Powidła śliwkowe - przygotowanie: Śliwki umyć, wypestkować przekroić na ćwiartki i włożyć do garnka z podwójnym dnem, dodać cukier. Gotować na małym ogniu bez przykrycia, mieszając co jakiś czas aż śliwki staną się miękkie. Przetrzeć przez sito lub zblendować i dodać wanilię i cynamon, po czym ponownie gotować na małym ogniu przez ok. 1 godzinę, aż powidła będą miały konsystencję gęstej śmietany. Gorące powidła śliwkowe przełożyć do gorących, wysterylizowanych słoiczków i zakręcić. Odwrócić słoiczki aż do wystudzenia lub pasteryzować przez 15 minut. Porada ! Proces smażenia powideł trwa kilka godzin - im dłużej, tym lepszy i bardziej karmelowy smak. Niektórzy dodają odrobinę goździków lub kakao, aby nadać powidłom głębszy aromat. Powidła można także przygotować bez dodatku cukru, ale wtedy muszą być bardzo dojrzałe śliwki. Powidła śliwkowe są doskonałe jako smarowidło na pieczywo, do naleśników lub nadzienie do ciasta drożdżowego i pierników. Powidła śliwkowe Powidła śliwkowe to tradycyjny przepis polskich przetworów - gęste, aromatyczne i słodkie. Ich przygotowanie wymaga czasu, ale efekt jest tego wart, bowiem otrzymujemy zdrowy i pyszny dodatek do pieczywa, naleśników, ciast czy dań wytrawnych. Dojrzałe śliwki węgierki wystarczą by stworzyć domowe powidła bez konserwantów. To tradycyjny przepis naszych babć i mam dlatego warto go wypróbować by mieć zapas na zimę. Smacznego !

  • Ogród w dwóch odsłonach - w dzień i o zmroku

    Ogród w dwóch odsłonach - w dzień i o zmroku Ogród to miejsce, które żyje przez całą dobę - zmienia się wraz z światłem, porą dnia i naszym nastrojem. Wystarczy spojrzeć na tę samą rabatę w dwóch momentach, aby dostrzec, jak różne oblicza może mieć ta sama przestrzeń. Ogród w dzień i o zmroku Ogród w świetle dnia Ogród w dzień zachwyca świeżością i naturalnością. Biel hortensji bukietowych /Hydrangea aborescens "Annabelle"/ wzdłuż ogrodzenia pięknie kontrastuje z soczystą zielenią drzew i ozdobnych traw. Całość dopełnia eleganckie, metalowe ogrodzenie, które podkreśla geometryczny układ nasadzeń. To przestrzeń pełna harmonii i spokoju - idealna do porannej kawy czy rodzinnych spotkań w ogrodzie. Ogród w dwóch odsłonach - w dzień i o zmroku Ogród po zmroku Kiedy słońce zachodzi, ogród o zmroku nie traci swojego uroku - wręcz przeciwnie, nabiera zupełnie nowego charakteru. Dzięki odpowiedniemu oświetleniu, hortensje i trawy zaczynają grać główną rolę. Subtelne światło podkreśla ich kształty i faktury, tworząc romantyczną, niemal bajkową atmosferę. To idealne miejsce na letni wieczór w gronie najbliższych. Ogród w dwóch odsłonach - w dzień i o zmroku Magia światła i natury To przykład może funkcjonować jako przestrzeń całodobowa - za dnia pełen energii i świeżości, a nocą nastrojowy i intymny. Kluczem jest połączenie przemyślanej kompozycji roślinnej z odpowiednim oświetleniem, które wydobywa piękno ogrodu także wtedy, gdy zapada zmrok. A Ty - wolisz swój ogród w dzień czy o zmroku, gdy budzi się do życia, czy wieczorem, gdy zmienia się w magiczną przestrzeń ?

  • Jeżówka - kwiat piękny i leczniczy. Przepis na herbatę i syrop

    Jeżówka - kwiat piękny i leczniczy. Przepis na herbatę i syrop Jeżówka purpurowa /Echinacea purpurea/ to roślina, która zachwyca wyglądem i wspiera zdrowie. Jej purpurowe kwiaty ozdabiają ogród przez całe lato, a jednocześnie są cenione w ziołolecznictwie za działanie wzmacniające odporność i łagodzące infekcje. W sklepach są dostępne gotowe herbaty z jeżówki purpurowej, jednak można przygotować samodzielną herbatkę i syrop, aby móc skorzystać z jej dobroczynnych właściwości leczniczych. Po niżej znajdziesz jeżówka - przepis na herbatę i syrop. Jeżówka na herbatę i syrop - przepis Składniki na 1 filiżankę: 1-2 łyżeczki suszonego ziela lub kwiatów jeżówki 200 ml gorącej wody plasterek cytryny i łyżeczka miodu /opcjonalnie/ Przygotowanie - herbata z jeżówki: Zalać susz gorącą wodą lecz nie wrzącą. Przykryć i parzyć przez 10 minut. Odcedzić, dodać miód lub cytrynę. Pić jedną filiżankę dziennie w czasie obniżonej odporności. Syrop z jeżówki Składniki: 1 szklanka świeżych kwiatów jeżówki 1 szklanka wody 1 szklanka cukru lub 1/2 szklanki miodu dodać po przestudzeniu sok 1/2 cytryny Przygotowanie na syrop z jeżówki: 1. Kwiaty zalać wodą i gotować przez 10 minut. 2. Odcedzić i dodać cukier i sok z cytryny. 3. Gotować jeszcze przez 15 minut, aż syrop zgęstnieje. 4. Gorący przelać do wysterylizowanej butelki. Stosować 1-2 łyżeczki dziennie jako dodatek do herbaty. Jeżówka - kwiat piękny i leczniczy. Przepis na herbatę i syrop Ważne uwagi Kurację jeżówki można stosować maksymalnie 2-3 tygodnie, nie dłużej. Nie zaleca się jej stosowania przy chorobach autoimmunologicznych oraz w ciąży. Zawsze traktuj ją jako wspomaganie, a nie zamiennik leczenia. Jeżówka to roślina, która ozdobi ogród i jednocześnie wspomoże zdrowie. Warto latem zasuszyć kwiaty jeżówki, by zimą cieszyć się rozgrzewającą herbatą z jeżówki lub przygotować syrop z jeżówki na wzmocnienie i odporność. Coraz więcej osób szuka informacji na temat jeżówki - przepisu na herbatę i syrop, ten wpis właśnie o tym mówi. Na zdrowie !

bottom of page